نوشته‌ها

نوآوری در کسب و کار به سبک نوآوری باز

تولید در فضای سنتی گذشته مبتنی بر عرضه بود و صاحبین بنگاه های تولیدی به شرط تامین به موقع، همواره موفق و بنگاه مورد نظر سودآور بود. اما در عصر حاضر نه تنها تولید بر اساس رقابت است، بلکه حکمران اصلی بازار کالاهای مختلف، تقاضا است. حال باید در کنار تولید رقابتی و همچنین بر اساس تقاضا، گزینه تنوع طلبی بازارها را نیز مد نظر قرار داد. تمامی این عوامل یعنی ایجاد سبد کالایی نوآورانه و عرضه آن در فضای رقابتی. به همین دلیل صاحبان کسب و کارهای مختلف همواره به دنبال جذب کارکنان خلاق و نوآور و همچنین ایجاد انگیزه در آن ها هستند.

نوآوری باز

از طرف دیگر سازمان ها به منظور انجام امور جاری خود ناگزیر به ایجاد فرایندهای سازمانی هستند و بخشی از این فرایندها، سیستم های نظارت بر فعالیت های کارکنان است. درست در اینجاست که سازمان ها در یک بن بست قرار می گیرند. از یک سو تمایل دارند کارکنانی خلاق و نوآور داشته باشند تا بتوانند در کسب و کارشان عرضه اندام کنند و از طرف دیگر فرایندهای سازمانی و حیطه های نظارت، خلاقیت کارکنان را کاهش می دهد. به همین دلیل امروزه سازمان های پیشرو سعی می کنند در کنار ساختارهای فرایند محور خود، واحدهایی مستقل از تشکیلات فرایندی ایجاد کنند تا بر پایه آن ها بتوانند همواره کالا و خدمات نوآورانه ارائه کنند. یکی از واحدهایی که می تواند با سازوکاری متفاوت از سایر فرایندهای جاری در سازمان کار کند و همچنین به ارائه محصولات نوآورانه کمک کند، واحد تحقیق و توسعه یا همان R&D است.

تا اینجای داستان به یک راه حل منطقی برای ارائه محصولات و خدمات نوآورانه دست پیدا شد. اما نقطه عطف این سیر تکاملی در سال ۲۰۰۳ میلادی رقم خورد. در این سال پروفسور هنری چسبرو، استاد دانشگاه برکلی کالیفرنیا، مفهوم نوآوری باز را معرفی کرد. در حقیقت نوآوری باز الگویی بود که توانست مدل های سنتی توسعه محصولات مبتنی بر فرایندهای تحقیق و توسعه را گسترش دهد و بهره وری این واحد را چندین برابر کند تا سازمان ها بتوانند در دنیای متغیر امروزی پاسخگوی نیاز بازارهای تقاضا باشند. در حقیقت نوآوری باز به معنی استفاده از دانش و ایده داخل سازمان به همراه ایده ها و دانش های موجود در بیرون از سازمان به منظور شتاب دادن به فرایند توسعه محصولات و خدمات منطبق با استراتژی های سازمان است. نوآوری باز در تلاش است به سازمان ها کمک کند تا با کمک چشم بیرونی خود ایده ها و پتانسیل های موجود در خارج از خود را شناسایی و از آن ها در راستای فعالیت هایشان استفاده کند.

نوآوری باز

نوآوری باز معتقد است دانشی بسیار گسترده تر از دانش موجود در واحدهای تحقیق و توسعه هر سازمان وجود دارد که ممکن است در یک گروه بسیار کوچک خارج از سازمان فعلی توسعه داده شده باشد و سازمان موفق سازمانی است که بتواند با جذب این پتانسیل ها تمام فرایند توسعه محصول یا بخشی از آن را از طریق این گروه ها کامل کند. گسترش ابزارهایی همچون امکان سنجی، طرح کسب و کار، تحقیق بازار و … همگی به اکوسیستم نوآوری باز کمک می کنند تا سازمان ها بتوانند در ارزیابی پروژه هایی که از طریق نوآوری باز در حال انجام هستند و انطباق آن ها با استراتژی خود موفق عمل کنند.